Dok se u većini delova Beograda naselja prepoznaju po tradicionalnim imenima, Novi Beograd se izdvaja po drugačijem principu organizacije – prostoru podeljenom na numerisane blokove. Ovaj sistem nije nastao spontano, već je rezultat pažljivo osmišljenog urbanističkog plana iz perioda intenzivne izgradnje nakon Drugog svetskog rata, kada je Novi Beograd razvijan kao savremeni administrativni i stambeni centar.
Numeracija blokova omogućila je jasnu strukturu prostora, lakšu orijentaciju i efikasnije planiranje infrastrukture. Urbanisti su svaki blok koncipirali kao funkcionalnu celinu – mesto u kome su stanovanje, obrazovanje, trgovina i zelene površine objedinjeni u okviru istog prostora. Ideja je bila da stanovnici u neposrednoj blizini imaju školu, vrtić, park i prodavnice, čime bi se stvorili uslovi za kvalitetan i organizovan svakodnevni život.
Tokom decenija, brojevi su prerasli u prepoznatljive toponime. Danas nazivi poput „Blok 45“, „Blok 70“ ili „Blok 23“ ne predstavljaju samo administrativne oznake, već simbolizuju čitave mikrozajednice sa sopstvenim identitetom. Mnogi Novobeograđani svoj kraj ne određuju ulicom ili širim nazivom opštine, već upravo brojem bloka u kome žive.
Zahvaljujući ovakvom konceptu, Novi Beograd je izgradio poseban karakter i ostao dosledan prvobitnoj urbanističkoj zamisli. Njegova mreža blokova, nepromenjena decenijama, i danas funkcioniše kao prepoznatljiv sistem – čineći ovu opštinu pravim „gradom u gradu“ u okviru Beograda.
